Dag 6; Baker City, OR - Twin Falls (Jerome), ID

Vandaag rijden we van Baker City naar Twin Falls. Tenminste we rijden naar Jerome. We hadden zelf een hotel gevonden in Twin Falls, maar bij Arke hadden ze een alternatief in Jerome. Een B.W op een paar miles van Twin Falls.We ontbijten in hetzelfde restaurant als waar we gi.av gegeten hebben en na het uitchecken draaien we, vlakbij het hotel de I-84 E op, om daar 241,3 miles op te blijven rijden.

Aan het eind van de middag komen we aan bij het B.W Plus Sawtooth Inn & Suites. Hotel en kamer zijn niets mis mee, alleen is er in Jerome werkelijk hélemaal niets, maar dan ook niets te beleven. Nou ja..... er is een Walmart aan de overkant van de straat en aangezien Benny hier al sinds 2006 een x naar binnen wil, gaan we dat maar doen. We kopen een Cars auto'tje voor de zoon van een collega van Benny en daar blijft het bij!

Bij de receptie vragen we naar een restaurant voor vanavond.. Ze geven wat tips over Twin Falls, maar dan moeten we de Interstate weer op, waar we eigenlijk niet zo'n zin meer in hebben. We rijden Jerome (2 straten) 2x op en neer en besluiten dan toch maar naar Twin Falls te rijden. We gaan eerst terug naar het hotel en als we aangegeven hebben waar we trek in hebben, wijzen ze ons de weg naar een Grill & Steakhouse. We komen over de Perrine Bridge Twin Falls in en dat is toch wel de moeite van een stop/foto/film momentje waard.

Ook het uitzicht over de Snake River is de moeite waard.

We maken nog een selfie.....

....laten ons nog fotograferen met die prachtige achtergrond....

....en rijden dan naar Outback Steakhouse wat net over de brug ligt. Het ziet er supergezellig uit. We zien iets overheerlijks staan op een kaartje op de tafel. We denken dat we weten hoe het heet en bestellen dat, samen met wat chickenwings vooraf. Als de ober het komt brengen lijkt het in de verste verte niet op wat we bedoelden.

Dag 5; La Grande - Hells Canyon Scenic Byway - Baker City, OR

Vandaag staan we voor een dilemma.De hotels in La Grande en in Baker City hebben we eigenlijk alleen geboekt, omdat we de Hells Canyon Scenic Byway wilden rijden. La Grande en Baker City liggen maar een uurtje rijden van elkaar, maar via Hells Canyon is het een rit, zonder stoppen, van 5uur. Toen we gisteren op het internet de route checkten, zagen we dat de weg opgebroken is en dat je niet de hele rit kunt rijden. Tussen Hells Canyon Overlook en Baker City is de weg helemaal afgesloten.

Dat is een tegenvaller. Wat nu? We hebben al wel gezien dat er in Baker City zelf ook genoeg te beleven valt, maar we willen toch eigenlijk het liefst de Scenic Byway rijden. Allereerst maar naar het Visitors centre, daar kunnen ze ons vast wel meer vertellen.

De dame die ons helpt is super vriendelijk en zegt dat we idd maar tot de overlook kunnen en dan weer terug moeten, maar dat dat ook meer dan de moeite waard is! We nemen een kaart van de scenic byway mee en gaan dan eerst maar op zoek naar koffie. La Grande staat vol met prachtig artwork.

We drinken koffie op het terras van dit 'woonhuis' wat voor de helft omgebouwd is tot coffee-house.

Tijdens de ...surprise... heerlijke koffie denken we na en overleggen we. Gaan we nu meteen naar Baker City en zien we daar verder hoe we de rest van de dag invullen of gaan we 1,5/2u rijden naar Hells Canyon Overlook, 1,5/2u weer terug rijden naar waar we nu zijn om dan nog een uur te rijden naar Baker City?? Ach ja, we zouden Benny en Anja niet zijn als we nu rechtstreeks naar Baker City zouden rijden, dus we gaan gewoon op weg. Hells Canyon here we come!!

We zitten in no-time op een smalle landweg en midden in de natuur.

En dan wordt het ineens, hoe mooi ook, een eentonige slingerweg door het bos. Een bocht naar links, een bocht naar rechts, we klimmen, we dalen en nemen nog veel meer bochten maar dat is dan ook alles. Geen mooie uitzichtpunten of wat dan ook. We kijken elkaar aan....mmmm, terug?? Maar natuurlijk doen we dat niet, want je weet nooit wat er nog komt en dat zouden we dan allemaal missen. We passeren Snake River.

En als de lucht al donkerder en donkerder wordt komen we uiteindelijk aan op Hells Canyon (hoe toepasselijk) Overlook. Het uitzicht is prachtig, maar de lucht die er aan komt is angstaanjagend en de eerste lichtflitsen zijn er ook al.

We nemen nog snel wat foto's, het begint inmiddels ook te spetteren.

En dan gaat het helemaal los. We sprinten terug naar de auto. Het licht, het donderd en de hemel gaat open. Woojooh! Als het ergste voorbij is blazen we in 1x terug naar beneden.

Bye, bye Hells Canyon!! Baker City here we come!

De B.W Sunridge Inn ziet er prima uit! We hebben een kamer op de begane grond aan de zijkant van het hotel.

Er is een zwembad, een soort van sportsbar met terras en comfort food én een gezellig restaurant waar we eten.

Benny heeft patat met stoofvlees én Heineken zoals je ziet en Anja heeft pasta met seafood, salade en garlic bread. Als we een foto maken van de borden met eten, biedt een dame aan een foto van ons te maken. Hartstikke lief, maar hoe komt het toch dat als andere mensen foto's van je maken je meestal geen benen hebt en je vaak een beetje onderin de foto bungelt? Ze heeft het wel voor elkaar gekregen om iig zelf ...in de spiegel... op de foto te staan!

Morgen gaan we op weg naar Twin Falls, waar we 2 nachten zullen blijven.

Dag 4; Mount Rainier, N.P, WA - La Grande, OR

Vandaag, helaas, niet zo veel te melden. Zoals in 'Welkom op ons reislog' al aangegeven, is ons originele reisverslag tijdens een crash bij de host van Reismee verloren gegaan. We proberen de reis, n.a.v de foto's weer te 'reconstrueren', maar vandaag is een dag waarop we weinig foto's gemaakt hebben en dan blijkt dat het verhaal van die dag inmiddels ook uit geheugen verdwenen is. Jammer, maar het is niet anders.

Wat is er wel te melden? We rijden vandaag van Mt. Rainier N.P in Washington naar La Grande in Oregon. De routeplanner laat zien dat dat 283.4 miles is en we er ongeveer 5 uur over zullen doen. We hebben dus ook een behoorlijke tijd in de auto doorgebracht, wat dan ook waarschijnlijk meteen het schaarse aantal foto's verklaart!

We zijn vroeg wakker, want de eerste foto is al om half negen vanuit de autogemaakt, wat dan weer betekent dat we toen hetontbijt al binnen hadden, de koffers in de auto geladen hebben én keurig netjes uitgecheckt en op weg zijn. De foto is wel op de parkeerplaats van het hotel gemaakt. Vlak voor de auto steekt een prachtige 'Silver phase' red fox de weg over.

Dat vroege vertrekken betekent dan ook dat het nog rustiger is dan anders en we ook meteen een 'Black tailed' deer langs de weg zien staan.

Nog 1 blik op de beautiful Mt. Rainier....

.....en een stop bij Paradise River.....

.....en dan laten we dit mooie N.P achter ons. Dit is ook meteen de laatste foto van de dag.

Dag 3; Seattle - Mount Rainier, WA

Vandaag verlaten we Seattle om naar het 1e N.P van deze vakantie te rijden; Mount Rainier. Het hotel wat we geboekt hebben is pas 2 wkn open ivm de sneeuw die, een groot deel van het jaar, op de mountain ligt, dus we zijn benieuwd!

We hoeven vandaag maar 117 miles te overbruggen, dus vanmiddag tijd genoeg om Mt. Rainier te verkennen en als we eenmaal de drukte van de stad Seattle achter ons hebben gelaten rijden we meteen de natuur in.Washington State is prachtig. We stoppen bij de Nisqually River om even de benen te strekken en te genieten van al dit moois.

Het smeltwater heeft een prachtige zacht blauw/groene kleur.

Bij de ingang van het N.P kopen we meteen een annual pas. Met deze pas kunnen we, een jaar lang, alle N.P van de V.S onbeperkt bezoeken en aangezien we aantal N.P zullen aandoen deze vakantie is dit voordeliger dan steeds los te betalen.

Het 1e zicht op de 4293m hoge stratovulkaan Mount Rainier.

Selfie met Mount Rainier op de achtergrond

De weg slingert naar boven en het duurt ook niet lang voor we op sneeuwhoogte zitten.

We stoppen....om te voelen of die sneeuw wel echt is.... en dat is zo!

Our Chevy in the snow

Sneeuwgooien

Doordat het voorjaar is komt bijna overal het smelwater met bakken tegelijk naar beneden. Prachtig!

Als we een parkeerplaats tegenkomen, waar meerdere auto's staan stoppen we, stappen uit en volgen een kleine wandeltrail

Een bruggetje brengt ons over een diepe kloof

De weg richting het hotel is prachtigen omdat er maar 1 weg is, we dus niet op de kaart of routeplanner hoeven te kijkenen we verder bijna niemand tegenkomen, kunnen we rustig van al het moois genieten.

Een bevroren bergmeer....

Nog meer sneeuw

,,,,en dan zijn we bij The Paradise Inn. Het hotel ligt op 1647m hoogte en hier stopt ook meteen de weg. Tenminste, de weg loopt wel door, maar is ivm de vele sneeuw die er nog ligt afgesloten en als je de sneeuw ziet langs de weg naar de parkeerplaats van het hotel, dan snap je het wel.

We checken in en we hebben duidelijk een kamer met uitzicht. Nice!

Vanuit de ingang van het hotel is dit het uitzicht. Een muur van sneeuw en daarachter Mt. Rainier op loopafstand.

Bizar mooi!

We kunnen helaas geen wandelroute volgen, daar heb je nu nog écht sneeuwkleding en sneeuwschoenen voor nodig, maar het is al superleuk om in je driekwartbroek en t-shirt (het is hier nl helemaal niet koud, tot je enkels in de sneeuw te staan en een klein stukje deze prachtige mountain te beklimmem.

Terug bij het hotel drinken we nog thee/koffie op het terras. Overal waar je kijkt ligt de sneeuw nog meters hoog, maar in de zon is het heerlijk warm.

We eten in het restaurant van het hotel, we hebben nl geen andere keus, hahaha, maar het is absoluut geen straf! Anja heeft een overheerlijke Ceasarsalad en Benny heeft Grilled Rib eye. We drinken nog koffie/thee in de lobby bij de open haard...hoe lekker is dat....en werken daar ook de website bij dan is het bedtijd.

Dag 2; Seattle, WA

Vandaag brengen we de dag nog in Seattle door. We hebben een 'to do list' en we zullen wel zien hoe ver we komen. Als eerste nemen we na het ontbijt de auto om naar het Lake View Cemetery te gaan. Niet echt een toeristische attraktie, zul je zeggen, maar als je all-time Bruce Lee fan bent en je oudste zoon draagt de naam van zijn zoon, dan moet je als je in Seattle bent naar de begraafplaats waar zowel Bruce als Brandon Lee begraven liggen.We hebben thuis al een routeplanner uitgedraaid en we hebben het dan ook snel gevonden. Het blijft gek om met de auto de begraafplaats op te rijden, maar het is hier heel normaal.

Reden we de vorige x meteen goed, nu rijden we er eerst voorbij en realiseren ons dan pas dat we al te ver zijn. We rijden een rondje en dan zijn we toch waar we willen zijn.

Waren we hier in 2010 ook al, het is absoluut niet minder indrukwekkend. Bizar is ook dat we niet de enige zijn, de auto's rijden af en aan en allemaal stoppen ze even bij dit graf.

We lopen nog een rondje over deze prachtige begraafplaats.....

.....en stappen dan weer in de auto.

We gaan op zoek naar Anytime Fitness. Er zit er één hier in de buurt en hoe leuk zou het zijn om eens uit te proberen of die sleutel idd overal ter wereld de deur van Anytime opent. We vinden het adres, maar zien geen Anytime, waarschijnlijk zit het verstopt in de lobby van een appartementencomplex oid. Jammer! Misschien komen we er later in de vakantie nog 1tje tegen.

We brengen de auto terug naar het hotel en lopen dan naar het symbool van Seattle; De Space Needle.

Er staat een behoorlijke rij bij de kassa en de rij bij de liften naar boven is nog langer. We besluiten V.I.P tickets te kopen. Ze kosten een 'vermogen', maar het scheelt ons zo'n 1,5u wachten en dat is ook wat waard.

We schieten in 43sec met de lift naar het observatieplatform op 160m hoogte,waar we een geweldig uitzicht hebben over de stad Seattle.....

.....en de Elliot Bay

Nadat we wat gegeten/gedronken hebben in het restaurant, wat op dezelfde hoogte ligt, lopen we nog 1x rond om van het uitzicht te genieten en gaan dan weer terug naar de begane grond.

Eenmaal beneden besluiten we met de Hop-on Hop-off bus mee te gaan. Helaas is het inmiddels al laat in de middag en dit is de laatste rit. We kunnen er dus wel 'on hoppen', maar moeten blijven zitten tot we weer terug bij de de Space Needle zijn, tenzij we zelf voor vervoer terug zorgen. Nu voelen we beide inmiddels toch ook de vermoeidheid wel toeslaan, dus we besluiten gewoon een lekker ritje door de stad te maken met deze bus.

Hoeveel verdiepingen zou dit zijn?

Nogmaals een mooi uitzicht over de Elliot Bay

Skyline Seattle

Mooi!

We eten bij Zeeks Pizza, vlakbij het hotel, waar we een pizza Hawai en een Ceasar salad samen delen.

De reis, het tijdsverschil én de hele dag rondsjouwen maken dat we er vroeg in liggen. Morgen Mount Rainier N.P

Dag 1; Amsterdam - Seattle, WA

De wekker loopt om 6.30u af. We blijven nog héél even liggen en dan is het toch echt tijd om te douchen en uit te checken. Het grappige van dit hotel, achter de douane, is dat je nu eerst weer door de douane moet om via de vertrekhal bij de balie in te checken, je koffer af te geven en dan weer door de douane op dezelfde plek terecht te komt als waar je gestart bent, alleen nu mét boardingpas en zonder koffers. Snappen jullie het nog?

Goed, als de koffers weg zijn en vóór we door de douane gaan, halen we nog eveneen frisse neus.

Eenmaal door de douane lopen we naar de tax-free shop voor shag. Benny neemt 2 sloffen van 5 pakjes en een doos vloei. Voldoende dus voor 30 dgn USA. Bij de kassa geef ik netjes mijn boardingpas af om te scannen en vraag meteen of het klopt dat je met deze boardingpas op de terugweg ook weer tax-free kunt shoppen (iets wat Marley van iemand gehoord had). Nee dus! Je kunt dan weer shoppen op de luchthaven van vertrek met de bijbehorende boardingpas.Goed dat weten we dan ook weer. Alle spulletjes gaan netjes in een tasje en dan gaan we op weg naar de koffie en een ontbijtje. Tot Anja zich ineens realiseert dat we dus die shag helemaal niet betaald hebben!! We staan stil, kijken elkaar aan...."Benny roept nog "Das een lekker begin van de vakantie", maar dan lopen we toch terug, om alsnog te betalen. Door de vraag van Anja (afleidingsmanoeuvre) is de dame het vergeten en zo willen we eigenlijk de vakantie niet beginnen. Deze rondreis kost genoeg $$$ en moeten we dan 'rijk' worden van een paar pakjes shag? Verder is de boardingpas gescand, dus ze weten wie we zijn en waar we naar toe gaan en hebben we het idee dat het vliegtuig iig in de lucht blijft als we alsnog betalen. Hahahaha!! Zodra we de winkel in lopen komt er een smile op het gezicht van de kassadame. Ze is zo blij dat we terug zijn. Ze had al op de boardingpas gekeken bij welke gate we moesten zijn, met het idee om ons nog even op te zoeken. We rekenen alsnog alles netjes af en krijgen als dank een doosje met chocolaatjes in Delftsblauw papier én een Delftsblauw klompje/sleutelhanger. Dat is aardig. Daar kunnen we wel iemand blij mee maken in de V.S.

Nu is het dan toch echt tijd voor koffie en wat lekkers en dan gaan we richting de gate, waar onze Delta plain al klaar staat.

Handbagage wordt gecheckt en wij gaan zelf ook nog even door de scan en dan is het boardingtime.

We hebben heerlijk 2 stoelen aan het raam. Voordeel van Delta is, dat er maar 2 stoelen bij het raam zijn en geen 3 zoals bij KLM, waar dan één van ons altijd in het midden zit én er altijd een vreemde naast je zit. Precies op tijd gaan we de lucht in.

We kijken een filmpje en laten ons verwennen door de crew met eten (pasta or chicken?) en drinken.

Vlak voor we landen vliegen we nog over Mount Rainier waar we overmorgen naar toe gaan.

En om 11.35am, plaatselijke tijd, landen we op Seattle-Tacoma International Airport

Na de gebruikelijke vragen bij de douane, business or pleasure?....what are you planning to do? ...how much money do you have with you?....what do you do for a living? mogen we door om de koffers op te halen. Dit x geen extra controle voor de koffer met Dutch food, dus we staan in no-time buiten. We zoeken een plekje om in het zonnetje te zitten, zodat Benny het nicotinegehalte weer op pijl kan brengen en wachten ondertussen meteen op de Alamo shuttle die ons naar de huurauto zal brengen.

Bij Alamo laten we ons dit x niets, maar dan ook helemaal niets aansmeren! Geen extra verzekering en al helemaal geen upgrade van de auto, al probeert de meneer ons nog wel wijs te maken dat deze auto misschien te 'licht' is voor de trip die we gaan maken! WAAHAAAHHH, dit is niet de 1e x dat we dit doen, vriend! We vragen nog of Bonnie er is, de dame die er in 2010 voor gezorgd heeft dat we onze videobandjes, die onder de passagiersstoel waren blijven liggen - zie http://benny-anja.reismee.nl/- terug kregen, maar de afdeling lost & found zit helaas in een ander pand. Jammer, we hadden haar graag nogmaals bedankt. Als al het papierwerk in orde is gaan we naar de parkeergarage waar we zelf een auto uit mogen zoeken. Keus genoeg....

.....maar, na even twijfelen, kiest Benny toch voor de Chevrolet Equinox. Deze auto hadden we tijdens onze Route 66 roadtrip ook - http://benny-anja-route66.reismee.nl/- en dat is ons prima bevallen.

De koffers gaan in de achterbak, kaart en routeplanner worden tevoorschijn gehaald en dan kunnen we op weg. Het is maar een kwartiertje rijden en dat doen we dan ook nog in 1x goed.

We verblijven 2 nachten inde Travellodge Seattle by the Space Needle

Helaas geen uitzicht op de Space Needle, die idd zichtbaar en op loopafstand is vanaf het hotel, maar de kamer ziet er goed uit.

We zetten eerst koffie en gaan dan nog even aan de wandel. We moeten toch wakker blijven om niet helemaal ondergedompeld te worden in de jetlag. We lopen naar de Space Needle, eten wat bij McDonalds en dan gaan we terug naar het hotel. Vanavond vroeg naar bed. Morgen gaan we Seattle verkennen.

Dag 0: Inpakken en wegwezen!

Vandaag is de dag van vertrek....tenminste naar Schiphol. Hoe relext is het om gewoon lekker op Schiphol in een hotelletje te overnachten. De vakantie begint een dag eerder en morgen geen stress over op tijd op Schiphol zijn. Zalig.

Allereerst worden, uiteraard de koffers gepakt en gewogen. We mogen 23kg pp aan ruimbagage meenemen en beide koffers wegen rond de 20kg, dus dat hebben we netjes gedaan. De koffer met 'Dutch stuff" voor John en Maria gaat mee als handbagage (je moet tegenwoordig voor de 2e koffer betalen

Als alles gepakt is en alle papieren gecontroleerd zijn gaan we met de auto naar Mitchell. Hij brengt ons weg en 'past' dan meteen de komende weken op de auto. We drinken nog een bakje koffie/thee, zeggen Marley gedag (Brendon en Jill hebben we gi.av al gezien) en rond 8pm gaan we op weg. Binnen een uur zijn we op Schiphol!

We laden de koffers uit en dan is het tijd om ook Mitchell gedag te zeggen.

Als Mitchell weg is doet Benny nog 1 pafke en dan gaan we naar binnen. Wat een heerlijk sfeertje hangt er toch altijd op zo'n luchthaven.

Op vertoon van paspoort, vliegticket en hotelreservering mogen we door de douane en dan staan we ook bijna meteen bij het Mercure hotel.

We hebben hier al eerder geslapen, dus we weten dat de kamer er tiptop uit ziet.

Als we ingecheckt zijn en de koffers in de kamer hebben gebracht drinken we nog wat in de vertrekhal. Helaas kunnen we nog niet tax-free shoppen, daar heb je je boardingpas voor nodig en die kunnen we morgen pas uitprinten. Jammerrrr!

Om10.15u gaan we terug naar de kamer. We vertrekken om 10.30am wat betekent dat we om 7.30u in moeten checken. Verder wordt het morgen een lange dagdoor het tijdsverschil, dus we gaan op tijd naar bed! Welterusten!

Hotels

We hebben we jullie inmiddels mee laten genieten van onze voorbereidingen en vast een voorproefje gegeven van wat we allemaal gaan zien deze zomer, nu is het tijd voor de hotels. Normaal gesproken hebbenwe rond deze tijd al lang en breed alle hotels geboekt, maar dit x hebben wegetwijfeld of we wel allehotels zouden boeken vooraf. We gaan tenslotte niet in de bouwvak/drukste periode van het jaar en het leek zo leuk om dan maar gewoon te zien waar we terecht zouden komen. Slecht plan, weten we nu!

Wie ons al eerder heeft gevolgd tijdens onze vorige roadtrips weet dat we lieverbinnen dan buiten een Nationaal Park verblijven. Tuurlijk zijn de hotels duurder in het park, maar we hebben daar, de afgelopen xen,al zoveel extra's voor teruggekregen dathetiedere $$meer dan waard is. Ook dit jaar wilden we weer binnen de N.P een hotel zoeken,maar tijdens het orienteren kwamen we tot de ontdekking dat daar,voor de maand juni, nu al geen hotel meer beschikbaar is. Ajjjjjj!!!! We hebben dan ook á la minute besloten alsnog alle hotels van te voren te boeken.

Nadat we thuis een lijst gemaakt hadden van welke hotels en waar we wilden boeken, zijn we naar het reisbureau gegaan en hebben daar een aantal hotels gereserveerd. De hotels die niet/niet meerbeschikbaar waren of helemaal niet in het assortiment zaten hebben we zelf via internet geboekt.

We starten op 29 mei in het Mercure Hotel Schiphol Terminal ~ Amsterdam

Na aankomst in Seattle gaan we voor 2 nachten naar Travelodge Seattle by the Space Needle

Op 1 juni rijden we naar The Paradise Inn~ Mount Rainier N.P

La Grande ~ Rodeway Inn

Om meteen de volgende dag door te rijden naar Baker City ~ B.W. Sunridge Inn

Op 4 en 5 juni zijn we in het B.W Plus Sawtooth Inn & Suites ~ Jerome/Twin Falls

Op vrijdag 6 juni B.W Plus Driftwood Inn ~ Idaho Falls

Om vervolgens 3 nachten te verblijven in Sleepy Hollow Lodge ~ West Yellowstone. Helaas niet in maar wel vlakbij de West entrance van Yellowstone N.P

Dinsdag 10 juni zijn we in The Painted Buffalo Inn ~ Jackson Hole

11 en 12 juni Crystal Inn Hotel & Suites West Valley ~ Salt Lake City

B.W Park Vue Motel ~ Ely

14 juni Quality Inn & Suites Casino Area ~ South Lake Tahoe

We verblijven 3 nachten in Cedar Lodge ~ El Portal. Dit hotel ligt ong 10 mile buiten Yosemite N.P

18, 19 en 20 juni Comfort Inn & Suites Seqouila Kings Canyon.

En de laatste week zijn we "Home away from Home' The Inn at Venice Beach